ცივა... უშენობით
ტირიან წვიმები,
გულში კი ჯერ ისევ
სითბოა ულევი...
მე შენს მონატრებას
შემოვეწირები,
ისე მიყვარხარ და
მეგულისგულები...
ახლა შავ - თეთრია
უფერო ფერები,
მწყინს და მოწყენილიც
დიდხანს ვერ ვიქნები;
მოვალ, თავსხმასავით
შემოგეფერები,
მოხვალ წვიმის წვეთად,
შემომეფიქრები...
ო, რა ჯავრიანად
მიდის სექტემბერი,
ალბათ უშენობა
ჩემი ბედი არი...
ხედავ? - როგორ მათბობ,
როგორ გეფერები
ასე ნაწყენი და
ასე სევდიანი...
წვიმს და ეს ოხერი
წვიმაც აღარ მინდა,
სული უშენობით
სხეულს არც ინებებს...
ნახავ, ეს თვალები
ჩემი საფლავიდან,
როგორ სიყვარულით
გამოგაცილებენ!
დათო ახლოური
ტირიან წვიმები,
გულში კი ჯერ ისევ
სითბოა ულევი...
მე შენს მონატრებას
შემოვეწირები,
ისე მიყვარხარ და
მეგულისგულები...
ახლა შავ - თეთრია
უფერო ფერები,
მწყინს და მოწყენილიც
დიდხანს ვერ ვიქნები;
მოვალ, თავსხმასავით
შემოგეფერები,
მოხვალ წვიმის წვეთად,
შემომეფიქრები...
ო, რა ჯავრიანად
მიდის სექტემბერი,
ალბათ უშენობა
ჩემი ბედი არი...
ხედავ? - როგორ მათბობ,
როგორ გეფერები
ასე ნაწყენი და
ასე სევდიანი...
წვიმს და ეს ოხერი
წვიმაც აღარ მინდა,
სული უშენობით
სხეულს არც ინებებს...
ნახავ, ეს თვალები
ჩემი საფლავიდან,
როგორ სიყვარულით
გამოგაცილებენ!
დათო ახლოური