ვეკითხები ხშირად თავს,
შენ რომ ჩემთან არ ხარ,
რატომ იღრუბლება ცა?!
წვიმს. ცივა. ნისლია
და არ ჩანს გზა.
წუხელ ვიყავი ეკლესიაში
სანთელი დავანთე ხატთან,
და გავუმხილე ჩუმად ანგელოზს,
შენგან მალული ნატვრა...
ნეტავ იცოდე, როგორ მენატრები,
როგორ მიყვარხარ და მწამხარ...
და რომ შემეძლოს იმ წუთის დაბრუნება
არ დავფიქრდებოდი წამსაც...
გავაფერადებდი შენთვის ამ სამყაროს
გაგიხალისებდი დილას...
ახლა კი ეს ჯვარი უნდა ვატარო...
რასაც უშენობა ჰქვია...
თუმცა, ვინ იცის.. ღმერთმა გადაწყვიტა
ასე სჯობდესო თქვენთვის,
და მე მის წინაშე რა შემიძლია...
მხოლოდ ცოდვილი ვარ ერთი...
ღიმილი დავინახო კარგო შენს ბაგეზე
ბედნიერებისთვის არ მინდა მეტი....
×