გაქცევა საგიჟეთიდან
(gaqceva sagijetidan)
მე დავამსხვრიე ფანჯრები,
გადავძვერი და გავიქეცი შორს,
მე დავამსხვრიე ფანჯრები
გავიჭერი ხელი და საკუთარ სისხლს ვწოვ...
მლაშეა და მაცდუნებელი
იმიტომ, რომ მისი დალევა
მიღებული წესი არაა,
ოფიციანტ! ერთი ფინჯანი სისხლი თუ შეიძლება,
არა, არა, არა, აქ ჩემი ადგილი არაა!
დამადეს ბორკილები, ბორკილზე რკინის კარი,
რკინის კარზე რუხი შენობა
ნაირფერი შიგთავსით,
გამარჯობათ, მეც ერთი თქვენგანი ვარ,
მიიჩოჩეთ, ჩამოვჯდე მინდა.
პატარა ბუმბულს სული შევუბერე და ჰაერში აიჭრა,
ჭერამდე ავიდა და დაბლა დაეშვა
და მე სული შევუბერე კვლავ
და კვლავ მე ვკლავ მოწყენილობას,
მე მკვლელი ვარ...
მე ჩამსხვრეული ფანჯარა და გაჭრილი ხელი,
მე მლაშე სისხლი,
მე ტუჩები, რომელიც სისხლს ეხება,
მე ოფიციანტი, მე ბორკილი,
მე რუხი შენობა და ნაირფერი შიგთავსი ვარ,
მიიჩოჩეთ, ჩამოვჯდე მინდა.
მე დავამსხვირე ფანჯარა და გავიქეცი,
მე დაგიმსხვრიე გული და გავიქეცი,
მე დავიმსხვრიე ცხოვრება და წავიქეცი,
ხელი ჩამჭიდეთ, წამოვდგე მინდა.
უაზროდ ვწერ, უაზროდ ვხატავ,
ურითმოდ ვათამაშებ თითებს
შავ-თეთრ კიბეებზე,
უაზროდ მიჭერთ, უაზროდ მაბავთ,
მე მაინც გავიქცევი და ვერ დამიჭერთ!
ჩემი თავისუფლება რუხ შენობაში არ იწყება
და არ მთავრდება ჩამსხვრეული ფანჯრების მიღმა,
მე ნაირფერი ვარ, ცხრაფერი ცისარტყელა
რომელიც მზეს გარს ეხვევა
მზე კი წითელია მხოლოდ...
ჩუმად!
არავის უთხრათ,
მე მზე მიყვარს
და ჩემი ცხრა ფერიდან
წითელს მას ვჩუქნი...
მოდით, დამაბით და წამიყვანეთ
მე ხომ გიჟი ვარ? რას უცდით?
(gaqceva sagijetidan)
მე დავამსხვრიე ფანჯრები,
გადავძვერი და გავიქეცი შორს,
მე დავამსხვრიე ფანჯრები
გავიჭერი ხელი და საკუთარ სისხლს ვწოვ...
მლაშეა და მაცდუნებელი
იმიტომ, რომ მისი დალევა
მიღებული წესი არაა,
ოფიციანტ! ერთი ფინჯანი სისხლი თუ შეიძლება,
არა, არა, არა, აქ ჩემი ადგილი არაა!
დამადეს ბორკილები, ბორკილზე რკინის კარი,
რკინის კარზე რუხი შენობა
ნაირფერი შიგთავსით,
გამარჯობათ, მეც ერთი თქვენგანი ვარ,
მიიჩოჩეთ, ჩამოვჯდე მინდა.
პატარა ბუმბულს სული შევუბერე და ჰაერში აიჭრა,
ჭერამდე ავიდა და დაბლა დაეშვა
და მე სული შევუბერე კვლავ
და კვლავ მე ვკლავ მოწყენილობას,
მე მკვლელი ვარ...
მე ჩამსხვრეული ფანჯარა და გაჭრილი ხელი,
მე მლაშე სისხლი,
მე ტუჩები, რომელიც სისხლს ეხება,
მე ოფიციანტი, მე ბორკილი,
მე რუხი შენობა და ნაირფერი შიგთავსი ვარ,
მიიჩოჩეთ, ჩამოვჯდე მინდა.
მე დავამსხვირე ფანჯარა და გავიქეცი,
მე დაგიმსხვრიე გული და გავიქეცი,
მე დავიმსხვრიე ცხოვრება და წავიქეცი,
ხელი ჩამჭიდეთ, წამოვდგე მინდა.
უაზროდ ვწერ, უაზროდ ვხატავ,
ურითმოდ ვათამაშებ თითებს
შავ-თეთრ კიბეებზე,
უაზროდ მიჭერთ, უაზროდ მაბავთ,
მე მაინც გავიქცევი და ვერ დამიჭერთ!
ჩემი თავისუფლება რუხ შენობაში არ იწყება
და არ მთავრდება ჩამსხვრეული ფანჯრების მიღმა,
მე ნაირფერი ვარ, ცხრაფერი ცისარტყელა
რომელიც მზეს გარს ეხვევა
მზე კი წითელია მხოლოდ...
ჩუმად!
არავის უთხრათ,
მე მზე მიყვარს
და ჩემი ცხრა ფერიდან
წითელს მას ვჩუქნი...
მოდით, დამაბით და წამიყვანეთ
მე ხომ გიჟი ვარ? რას უცდით?