ამ გვარის ფუძეა მამაკაცის საკუთარი სახელი კლდია.
არსებობს მოსაზრება, რომ კლდიაშვილების ძველი გვარია შალვაშვილი. მეორე მოსაზრებით, გვარი როჭიკაშვილ-შალიკაშვილებიდან იღებს სათავეს. ამის თაობაზე წერენ ცნობილი კლდიაშვილები. როგორც შალვაშვილები, ისე კლდიაშვილები მესხეთის მკვიდრნი ყოფილან. მეფე ბაგრატ მესამის დროს, მეთექვსმეტე საუკუნეში, ისინი იმერეთში გადასახლებულან. შალვაშვილი კიდევ რამდენიმე გვარიდანაც იღებს სათავეს, მაგალითად, თეთრაძეებიდან. „თეთრაძე ბერუკა, შვილი მახარე თეთრაძე-შალვაშვილისა“.
„კლდიაშვილ-შალიკაშვილს ჰყავს შვილები: გოგიჩა, შალიკა, ზაქარია, ბენიამენ“. ის გიორგი მეფეს ემსახურებოდა ყაენთან. როცა ხვანთქარიდან წამოსულა, თან წამოჰყოლია კლდიაშვილი-შალიკაშვილი ცოლ-შვილით, შვიდი გლეხით, ცხენის, ხარის, ძროხის, ცხვრისა და თხის ჯოგით. მეფეს მისთვის სხვადასხვა ადგილი შეუთავაზებია, მაგრამ მას საცხოვრებლად მხოლოდ სვიმონეთი მოსწონებია. გიორგი მეფემ მას აქ უწყალობა წინამძღვარ გახაძისეული მამული, სვიმონეთშივე – საყდარი და სასაფლაო. მანამდე კი მეფეს ერთი ტანის საფლავი გელათში შეუთავაზებია, მეფის საფლავის „საფერხეს“, მაგრამ ის არ დასთანხმებულა. ის მეფემ დანიშნა დეკანოზად, ჩააბარა თემის უფროსობა, ხოლო მისი სახლიდან „ერისგანს“ – მოხელეობა. მოიხსენებიან კლდიაშვილ-შალიკაშვილი ბენიამენ, კლდიაშვილ-შალიკაშვილი გოგიჩა, კლდიაშვილ-შალიკაშვილი ზაქარია, კლდიაშვილ-შალიკაშვილი შალიკა.
შალიკაშვილი მსხვილი ფეოდალური საგვარეულო იყო ძველ საქართველოში. როგორც ითქვა, წინარე გვარი როჭიკაშვილი ყოფილა. „როჭიკაშვილი არს შალიკაშვილი, მოვიდა სამცხიდამ“. ამავე ძირისაა შალიკაძე.
საქართველოში 1 687 კლდიაშვილი ცხოვრობს: ქუთაისში – 539, თერჯოლაში – 530, თბილისში – 258.