მსოფლიოში რაღაც ჭირი მძვინვარებს..
(msoflioshi ragac chiri mdzvinvarebs)
ბოლო ღერი სიგარეტიც ჩაიწვა,
წვიმს და ქუჩას მიასვენებს მდინარე,
ამაზრზენი, ხმა გაუდის განთიადს,
მსიფლიოში, რაღაც ჭირი მძვინვარებს.
ხეებისგან დარჩა, მხოლოდ ფოთლები,
ქარის ზუზუნს ვერ აუდის დილა,
ვიღვიძებ და პეიზაჟი, ბოთლების,
ესახება ფანჯრის მტვრიან მინას.
დაძველებით ეს ფუნჯებიც ძველდება,
ვეღარ ხატავს, ვერც ხეებს და წვიმას,
წერაც უჭირს, მხედველობაც, ბნელდება,
ვეღარ იტანს ამ ბუნების რისხვას.
ტრიალ მინდორს ეფინება სიმშვიდე,
ცას და მიწას ერთი სუნი ასდით,
ღრუბლებისგან შეგორებულ, სიბრიყვეს,
მზეც კი გაჰყვა, ცრემლებით და დარდით.
ბოლო ღერი, სიგარეტიც ჩაიწვა,
თოვს და ფიფქი, უჩინარს ხდის ბილიკებს...
თეთრ ქალაქში შემოსწრებულ განთიადს,
გამოსული ცისარტყელაც, ღიმილს ჰფენს.
ისევ სწრაფად იფერფლება ღერები,
წვიმს და ისევ მიასვენებს მდინარე,
ჩუმად, შიშით წარმოთქმული ბგერები,
მსოფლიოში, რაღაც ჭირი მძვინვარებს...
(msoflioshi ragac chiri mdzvinvarebs)
ბოლო ღერი სიგარეტიც ჩაიწვა,
წვიმს და ქუჩას მიასვენებს მდინარე,
ამაზრზენი, ხმა გაუდის განთიადს,
მსიფლიოში, რაღაც ჭირი მძვინვარებს.
ხეებისგან დარჩა, მხოლოდ ფოთლები,
ქარის ზუზუნს ვერ აუდის დილა,
ვიღვიძებ და პეიზაჟი, ბოთლების,
ესახება ფანჯრის მტვრიან მინას.
დაძველებით ეს ფუნჯებიც ძველდება,
ვეღარ ხატავს, ვერც ხეებს და წვიმას,
წერაც უჭირს, მხედველობაც, ბნელდება,
ვეღარ იტანს ამ ბუნების რისხვას.
ტრიალ მინდორს ეფინება სიმშვიდე,
ცას და მიწას ერთი სუნი ასდით,
ღრუბლებისგან შეგორებულ, სიბრიყვეს,
მზეც კი გაჰყვა, ცრემლებით და დარდით.
ბოლო ღერი, სიგარეტიც ჩაიწვა,
თოვს და ფიფქი, უჩინარს ხდის ბილიკებს...
თეთრ ქალაქში შემოსწრებულ განთიადს,
გამოსული ცისარტყელაც, ღიმილს ჰფენს.
ისევ სწრაფად იფერფლება ღერები,
წვიმს და ისევ მიასვენებს მდინარე,
ჩუმად, შიშით წარმოთქმული ბგერები,
მსოფლიოში, რაღაც ჭირი მძვინვარებს...