dzneli yofila dzneli dedas miudzvgna leqsi
მოდიან უწყვეტლივ, მოდიან მუზები,
თავს დაგტრიალებენ, სულს გიწრიალებენ,
როგორც უსახლკარო მშიერი ბუზები..
ბგერას ბგერა მოჰყავს,რითმააირითმაც მოვა...
ვისთან გაიქცევაი ვის ფეხთ წაიქცევაი
უკვე სტრიქონები ნელ-ნელა ივსება,
ჭიქაში მელანიც თანდათან იცლება,
მაგრამ ემოცია სულ უფრო იზრდება,
როგორც რქაწითელი მალე დაღვინდება...
წმინდა სანთელივით შენთვის აინთება.
იცი ვის ეძღვნებაი ვისთვის დაინთებაი
პირველად პერანგზე რომ ღილი დამიკერა,
პირველად აკვანში რომ "ნაანააა" წამიმღერა...
პირველ სიტყვიდან რომ გულში ჩამეკერა..
მისმა სიყვარულმა ლექსად ამამღერა...
ძნელი ყოფილა... ძალიან ძნელი...
დედას მიუძღვნა სტრიქონი ერთიც...
ბევრი ვიფიქრე, ძალიან ბევრი..
ვერ შევაფასე ამდენი წელი,
ვერც შეაფასებს ვერც ერთი ბრძენი
სიყვარული აქვთ ჩვენი რამდენი,
გულის სიღრმიდან სითბოდ ნადენი,
უძილო ღამედ ჩვენთვის ნათევი,
ზოგჯერ ცრემლია ჩვენზედ ნაწვეთი...
ძნელი ყოფილა... ძალიან ძნელი...
დედას მიუძღვნა ლექსის ნაწყვეტიც....
მოდიან უწყვეტლივ, მოდიან მუზები,
თავს დაგტრიალებენ, სულს გიწრიალებენ,
როგორც უსახლკარო მშიერი ბუზები..
ბგერას ბგერა მოჰყავს,რითმააირითმაც მოვა...
ვისთან გაიქცევაი ვის ფეხთ წაიქცევაი
უკვე სტრიქონები ნელ-ნელა ივსება,
ჭიქაში მელანიც თანდათან იცლება,
მაგრამ ემოცია სულ უფრო იზრდება,
როგორც რქაწითელი მალე დაღვინდება...
წმინდა სანთელივით შენთვის აინთება.
იცი ვის ეძღვნებაი ვისთვის დაინთებაი
პირველად პერანგზე რომ ღილი დამიკერა,
პირველად აკვანში რომ "ნაანააა" წამიმღერა...
პირველ სიტყვიდან რომ გულში ჩამეკერა..
მისმა სიყვარულმა ლექსად ამამღერა...
ძნელი ყოფილა... ძალიან ძნელი...
დედას მიუძღვნა სტრიქონი ერთიც...
ბევრი ვიფიქრე, ძალიან ბევრი..
ვერ შევაფასე ამდენი წელი,
ვერც შეაფასებს ვერც ერთი ბრძენი
სიყვარული აქვთ ჩვენი რამდენი,
გულის სიღრმიდან სითბოდ ნადენი,
უძილო ღამედ ჩვენთვის ნათევი,
ზოგჯერ ცრემლია ჩვენზედ ნაწვეთი...
ძნელი ყოფილა... ძალიან ძნელი...
დედას მიუძღვნა ლექსის ნაწყვეტიც....