ზღვის სურნელებით აგევსო თმები

ზღვის სურნელებით აგევსო თმები,
შენ უნდა შერთო მზეს ჰორიზონტი,
ჩემში მოხვიდე ნაცნობი ხმებით,
ქაფად, სისველედ, ტალღების შოლტით.

წყალზე დაირწეს შენი სხეული,
გულზეც ხანდახან ჩნდება ხალები,
ეს მერამდენედ დნება ზაფხული,
მზის აისამდე გარდაცვალებით.

დაიქანცება დღეს სანაპირო,
და დაისვენებს ივლისში ზარმაც,
ვინ იცის კოცნა რომ დააპირო,
შეხება შენი ისურვოს ზღვამაც.

შენ კი ბავშვურად დახარო მხრები,
უძღვნა ღიმილი მიწურულს მკათა,
რომ არყოფნაშიც შენ არსად ქრები,
არ უშვებს ქარი სარაფნის კალთას.

სხეულზე პეპლის გაყრია ჩრდილი,
ცაში იწვევენ ქალღმერთთა კრებას,
ეცეკვე სხივებს მკათათვის დილით,
მეც გულს უნებლი მიგიშვი ნებას.

შენ უნდა შერთო მზეს ჰორიზონტი,
ივლისის სავსე, გრძნობიან კვირას,
შენ უნდა შერთო მზეს ჰორიზონტი,
თვალებით შავით, შავი ზღვის პირას.

ირაკლი ყიფიანი