მოგწყურდი? ვითარც მთაში მოუხმობს,
ირემი ირემს, მთასა მყვირალი,
დამეძებ, მაგრამ ვერსად მპოულობ,
ზიხარ დარდისგან თვალცრემლიანი.
შენ სიყვარული, რომ შემომფიცე,
გადაიქროლეს სულში ქარებმა,
მახსოვს,უარი მაშინვე გტკიცე,
გულს შენი ტრფობა არ ეკარება.
მე მაშინ ვიყავ სრულიად მარტო,
აწ აღგზნებული დავიარები,
შენ სიყვარულმა შარბათით გათრო,
მე დამიტოვა ნაიარევი.
მოგწყურდი? ახლა,ისე მოგწყურდი,
ვერ გამიგია რას მემართლები?
თურმე აღმოჩნდი ძალიან სუსტი,
მეცინება და თან მებრალები.
გვირილებს ფურცლებს მიტომ აცლიან,
ვეყვარებით თუ არ ვეყვარებით.
გულშიც იკრავენ იმ ადამიანს,
ვისაც უყვარხარ და ეყვარები.
მე აღსარება მივიღე შენი,
და გეტყვი, შენთვის არა მცალია,
შენ ახლა, მაინც ჯიუტად მელი...
თუმც მოლოდინმა სული დალია.