ჭრელ პეპელას ბადით დასდევ,
ფიქრებს დარდით ასუქებ,
რად განშორდა ღამეს მთვარე?
მკითხე და გიპასუხებ.
ადამს ევა აუჯანყდა,
ნეკნში უჭერს მარწუხებს,
მზეს სხივები გაუმკრთალდა
შენ ეს სულ არ გაწუხებს.
განშორება ცრემლის წვეთებს
მიწას წვიმად დაუბნევს,
ნემსს თივაში,როცა ეძებ,
თივას ცეცხლს ნუ გაუჩენ.
შენც ღრუბლებზე ჰამაკს აბამ,
ცას დაიფენ ლოგინად,
ცისარტყელას, როგორ ნახავ,
თუ წვიმა არ მოვიდა.