ლიკა ჭელიძე - ხუთ საათში დაწერილი ლექსი

ღამეა,საათს შევხედავ,გეძებ,
კედლის საათი აჩვენებს პირველს.
ოთახში ვზივარ და ვფიქრობ შენზე,
ღამეა,ზეცა ძაძებს ვერ იხდენს.

ღამეა,ორი საათი,მღვიძავს.
სიჩუმე,ანუ სხვებს სძინავთ უკვე.
მთვარეა ცაზე სულ ერთი ციდა
და ვარსკვლავები საკმეველს უკმევს.

ღამეა,სამი საათი,ვწვები
საწოლში,მარტო,არ ჩანხარ არსად,
ახლა,რომ მქონდეს სულ ცოტა ცრემლი,
დაგივიწყებდი წარსულის მსგავსად.

ღამეა,ოთხი საათი,ისევ
მღვიძავს და საწოლს ვერ ვეკარები,
შენი ბრალია ,საწოლის კიდეს
ჩემოვჯექი და ფიქრს ვემალები.

ღამეა,არა უკვე ექვსია
დილის და ვცდილობ მოვცილდე საწოლს
იცი? ამ ღამეს გინატრე ექვსჯერ...
ღამე კი მთვარეს მიჰქონდა ამ დროს.