დავით დეფი - David Dephy

არ არსებობის აზრს ვერ ვხედავ და აზრს ვერ ვხედავ არც არსებობის, აზრის ძიებაშიც აზრს ვეღარ ვხედავ, აზრის დაკარგვაშიც არაა აზრი, მე გიჟი არა ვარ და არც ნორმალური, მე კარგად არა ვარ და არ ვარ ცუდად, სურვილიც არასდროს არაფრის მქონია, სურვილი რა არის არც ვიცი, ვუთხრა, მე მინდა ვუთხრა ბევრ ჩემ თანამგზავრს, თუ როგორ ვადგამ მიწაზე ნაბიჯს, მაგრამ არაფერს არ ვეუბნები, აზრს ვერ ვხედავ და არ ვიცი რა მჭირს, ან სად გამიხმო განმარტოებამ, თავისთან გამიხმო, ყველგან და არსად და მაპოვნინა ისეთი სიმშვიდე, ისეთი, ისეთი, ისეთი, რომ... რომ ყველა აზრი თავს რომ მიშლიდეს, მაინც დადგება ისეთი დრო, როცა იტყვი რომ მართალი ვიყავი, როცა იტყვი, რომ დრო ისევ წავიდა, ათასში ერთია მოთეთრო ყვავივით, კაცი, შორს მყოფი ყველა აზრისგან.