ყველაფერს ვახდენ, ჩემივე თავით არ მსურს ზურგს ფრთები ვატარო, მინდა სამყაროს შევხედო თვალით როგორც მე მხედავს...

ფეხებზე ჭრილა სუროს გახვევდა, ჩუმად დაჰყრიდა ჯიბიდან ცოდვებს, ღრუბლებს მიწაზე ისე აწვენდა ვით ნოემბერი მაისის...

ამ არამზადა უგულო ბოლომ, უკან კლიტულით კარი ჩაჰკეტა, ხელის გულივით მოსჩანს, თუ როგორ დრომ საუკუნე წამად...

ნაზი სიტყვები ენის წვერს შხამად, შენი ღიმილი სამოთხეს ავა, მიდიხარ მიგაქვს ნაცრისფერ გზაში გიშრის მტევნები...