თამარ ზუბიაშვილი - Tamar Zubiashvili

დრო ჩემს ტკივილებს ვერ მოაშუშებს.

ჟამი პირუკუ მიხსნის იარას.

ყოველი წამი ჩემს სისხლს ამუქებს,

ყოველი წუთი გულ - მკერდს მიღადრავს.

მსურს გამოვეხსნა აღმამხვნელ უღელს.

ქედს ავიგლიჯო წისქვილის ქვანი.

ჩავეფლო ტალახს ბინძურს და უყეს,

ზურგში გავირჭო გუთნის ერქვანი.

სარკაზმი მიდუღს ძარღვებში სისხლად.

შეხედეთ ჩემს ხელს ცამდე აპყრობილს,

ვნახე ვიღაცა ჩემს სავალს მკიდა.

ჩემი გზა ჰგვანდა ტაძარს დამხობილს.

მე არაფრისთვის ვცხოვრობდი ქვეყნად;

და რაღაცისთვის მსურდა სიკვდილი

ყოველი მხრიდან სატანა მგლეჯდა,

ანდა რა მქონდა, რას გავყიდიდი?!!

ნეტავ რა ვთესე ჩემი რაობით?!!

რისთვის მოვედი ან რად მივდივარ?!!

ვერც დავიმონე და ვერც დავმონდი,

ნუთუ სიცოცხლე წამად მიღირდა?!!