ოცნება

მე ვოცნებობდი იდუმალ ქალზე,
ნატიფი სახით, უძირო მზერით,
ნანახს ანტიკურ ბერძნულ ლარნაკზე,
მოსილს ნათელი ღვთიური სხივით.

ვცდილობდი მისი სახის აღდგენას,
სიზმარში ნანახს ჩემს წარმოსახვას
და გონებაში ვასხამდი სისხლხორცს,
ქალღმერთს, ანგელოზს და ჩემს ოცნებას.

ყოველი წუთი, ყოველი წამი,
ვხატავდი უცხო ფერიას პორტრეტს,
ვძერწავდი ნაკვთებს, ვარჩევდი ფერებს,
ბუნდოვანს ჩემთვის, ჯერ არნაფერებს.

ვეძებდი ჩემი ოცნების ნაყოფს,
ვეძებდი ყველგან ცხადში თუ სიზმრად,
ვეძებდი ჩემთვის ჯერ კიდევ უცნობს,
ვეძებდი ცაში, მინდვარად თუ ველად.

პოვნა ოცნების ო, როგორ მსურდა,
რომ მეც მწვეოდა ბედნიერება,
ნაცვლად დარდისა გულს რომ მიკლავდა,
მეგრძნო სიამე და ნეტარება.

შეყვარებული ასე უგონოდ,
მე ჩემს ოცნებას ვანდობდი ლოცვებს,
ერთი იმედით მხოლოდ და მხოლოდ,
უფალი არ ყოფს აერთიანებს.