როგორ დაგვიშორდა გზები,
ტკბობის ოკეანეც ჩაშრა,
შენ რომ მანდ დამეძებ გზნებით,
მე აქ სიმარტოვე მშანთავს.
თითქოს ლექსიც ვეღარ მშველის,
სულსაც ღამის მწუხრი უყეფს,
სევდა მომრევია მწველი,
ერთ დროს ძლიერსა და უტეხს.
ჩუმად ვეცრემლები ფურცლებს,
ნაწერს წერტილებად ერთვის,
ჩემს გზას ერთფეროვანს,უცვლელს,
უკვე ვეღარაფრით შევცვლი.
გავცქერ ჩემს გასავლელ ბილიკს,
მგონი მივადექი კიდეს...
ზოგი...მომაყოლებს ქილიკს,
ზოგი...მომაშველებს კიბეს...
გიული ჩქარეული
ტკბობის ოკეანეც ჩაშრა,
შენ რომ მანდ დამეძებ გზნებით,
მე აქ სიმარტოვე მშანთავს.
თითქოს ლექსიც ვეღარ მშველის,
სულსაც ღამის მწუხრი უყეფს,
სევდა მომრევია მწველი,
ერთ დროს ძლიერსა და უტეხს.
ჩუმად ვეცრემლები ფურცლებს,
ნაწერს წერტილებად ერთვის,
ჩემს გზას ერთფეროვანს,უცვლელს,
უკვე ვეღარაფრით შევცვლი.
გავცქერ ჩემს გასავლელ ბილიკს,
მგონი მივადექი კიდეს...
ზოგი...მომაყოლებს ქილიკს,
ზოგი...მომაშველებს კიბეს...
გიული ჩქარეული