თვალებში - ეშხის ამარა ხარ

თვალებში - ეშხის ამარა ხარ
ოდნავ, ნაოჭები გაგჩენია
და თუმცა, ბავშვი აღარა ხარ
ღიმილი, ბავშვური დაგრჩენია

შეგატყვე, ჩემი ნახვაც გაგიხარდა
თუმცა უჩემობას შეგაჩვიე
არა, პატარა, აღარ ხარ და
მაინც გაწითლება შეგამჩნიე

- როგორ ხარ? ოჯახში?
- არაგვიშავს...
- შენ როგორ?
- მეც ისე... არაგვიჭირს...
გიყურებ, გიყურებ, ისევ იმ ბავშვს
ისევე, ის პატარა ბიჭი...

დუმილი, უსაშველო, უხერხული
თრთოლვამ გულისგულში გაატანა
სიტყვები?- ვერაფრით მონახული.
მზერის, გამვლელებზე გადატანა...

- მე წავალ... მეუღლე მელოდება
კარგად იყავიო, დამიმატე...
ღმერთო.... ჩემი თავი, მეცოდება
ის ბავშვი, სხვისთვის, რომ გავიმეტე...

კახა შალამბერიძე