ანდ­რო ბუ­ა­ჩი­ძე ( ლექსების კრებულიდან )

andro buachidze leqsebis krebulidan
გზა­ზე ლიც­ლი­ცებს ერ­თი ნა­თუ­რა

სა­ა­ქაოა, ხვდე­ბი ცე­ცე­ბით,

სი­ნამ­დ­ვი­ლე­ში ამ­ოწ­ვარ­თუ­ლა

შენც თით­ქოს იმ­ის ცახ­ცახს ეძ­ებ­დი


და ხე­დავ გვერ­დით ად­ა­მი­ა­ნებს

გა­და­ფე­ნი­ლებს გზებ­ზე ჩრდი­ლე­ბად,

ბრმებ­მა ხე­ვი რომ გა­და­ი­ა­რეს

და ტა­ნი ძლივს რომ ემ­ორ­ჩი­ლე­ბათ.


უც­ნა­უ­რია, სა­ით მი­დი­ხარ,

არ გი­ფიქ­რია ალ­ბათ ამ­ა­ზე,

ბრკი­ა­ლა სხი­ვი სხლტე­ბა ბინ­დი­დან

და კვეთს ჰა­ერ­ში მრუ­დე ალ­მა­სებს.


უც­ნა­უ­რია, არ გი­ფიქ­რია

იმ­ა­ზე, რა­ზეც უნ­და გე­ფიქ­რა,

თით­ქოს სა­ღა­თას ძი­ლად მიგ­ვ­რილ­ხარ,

ვე­ღარ დაგ­ცალ­და, თით­ქოს ვერ იქ­ნა -


ვერ ამ­ოხ­ვე­დი მწა­რე სიზ­მ­რი­დან,

ვერ მო­ის­რუ­ლე სიზ­მ­რის ნარ­ჩე­ნი,

თით­ქოს ის ბლან­ტი შუ­ქი გი­ზი­დავს,

რომ­ლის ცქე­რა­საც თვა­ლებს აჩ­ვევ­დი.


აქ­აც სმაა და აქ­აც ჭა­მაა,

ენ­ა­გე­თია ეს თუ ერგ­ნე­თი,

და რა და­ვა აქვს ნე­ტავ ჯა­მა­ათს,

რა რჯით ქე­ლე­ხის შემ­დეგ შეკ­რე­ბილთ?


გზა­ზე ლიც­ლი­ცებს ერ­თი ნა­თუ­რა,

მეც თით­ქოს იმ­ის ცახ­ცახს ვე­ძებ­დი,

სი­ნამ­დ­ვი­ლე­ში ამ­ოწ­ვარ­თუ­ლა...

და მივ­ლას­ლა­სებ ხე­ლის ცე­ცე­ბით.