ანდ­რო ბუ­ა­ჩი­ძე ( ლექსების კრებულიდან )

ეს სახ­ლი, რო­გორც ძვე­ლი რვე­უ­ლი,

ეს სახ­ლი ან­და სახ­ლის კე­დე­ლი

გაც­ვე­თი­ლია და შემ­ღ­ვ­რე­უ­ლი

და აღ­არ­სა­ით არ­გამ­ხედ­ვე­ლი.

სად გა­იკ­რიფ­ნენ ის მო­სახ­ლე­ნი

დიდ­ხანს შემ­ყუ­რე ერ­თი ნა­თუ­რის,

და რო­დის შეწყ­და ყე­ფა ძაღ­ლე­ბის

ამ სიწყ­ნა­რე­ში გა­დახ­ლარ­თუ­ლი.

ეს ბი­ნა, რო­გორც ძვე­ლი რვე­უ­ლი,

ეს ბი­ნა, ან­და ბი­ნის კე­დე­ლი,

გაც­ვე­თი­ლია და შემ­ღ­ვ­რე­უ­ლი

და სუყ­ვე­ლაფ­რის გა­დამ­კეტ­ვე­ლი.

რა უნ­და მოხ­დეს, ერთ­მა ვარ­ს­კ­ვ­ლავ­მა,

რომ გა­ა­ნა­თოს ძვე­ლი სარ­კ­მე­ლი,

ვინც ჩანს ნე­ტა­ვი, ვინ გა­ნას­ხ­ვა­ვა

იმ­ის­გან, ვინც კი არ ჩანს გარ­კ­ვე­ვით.

ეს ქუ­ჩა რო­გორც ძვე­ლი რვე­უ­ლი,

ეს ქუ­ჩა ან­და ქუ­ჩის მხვე­ტე­ლი,

გაც­ვე­თი­ლია და დარ­ღ­ვე­უ­ლი

და უკ­ვე სხვა­გან გა­დამ­ხედ­ვე­ლი.