გაბნეულები, განთესილები სამყაროს მცირე ნაწილაკებად, ვეძებთ ერთმანეთს, ხელის ცეცებით, ვიღაცა – მეტად, ვიღაც –...

ხეზე შემოჯდა ბეღურა. – შორს ნუ ხარ!.. – ჩუმად ვუთხარი. ხეს მხრებზე თოვლი ეხურა, მე კი შინ მენთო ბუხარი....

ჩამოიფერთხე ეგ ბალახები თმებიდან უნდა წავიდეთ, უნდა ავკეცო ფარდაგი... ჟრუანტელსა მგვრის, ისევ ხელახლა ვთბები...

შემიყვარდება უდროო ბინდი, თუ მზის ტოტები სევდას არ ისხამს, თუ მაგ ფანჯრების მყუდროებიდან თქვენ ვერ...

გალაკტიონის ხიდთან მუდამ ერთია სცენა, სარკე სარკეში გადის მინას ატყდება მინა. (არ მოუხდება თბილისს...

მთვარე ამოვა დღეს უფრო მარცხნივ, ისევ ვიდარდებ ბედზე, ყოფაზე. დგას აივანთან მოხუცი ცაცხვი და ხშირად ვფიქრობ...

ცეკვის დროა, გაიშალე თმა, ისრიმისფერს მოქარგავენ ტანგოს ლურჯი ქარი და შადრევნის ხმა. თმები წელზე ქამარივით,...

ერთი ლექსისთვის ცხოვრება დათმე! მე პოეზიამ ასე დამდაღა. ვიცი ერთხელაც შემხვდები სადმე და მეტყვი: ღმერთო,...

თუმც არაფერი ხდება შემთხვევით, მაინც შემთხვევით გადამეყრებით. მუზა პოეტი ხელზე გემთხვევით....

მარადიული ღამის ზმანება, ნაცნობი სევდით კვლავ ვიბანგები. სადაც ქაფია ყველა ღვთაება ზღვის მელოდია, მთვარის...