მთვარემ დაკარგა მძივები მარჯნის, პოვნის ოცნებით გაშლის წამწამებს. და შემოდგომის ლალი, ნარინჯი ტყეს ბუხარივით...

შემოდგომის ათას ერთი საღამო. ფოთოლცვენა როგორც ქვიშის საათი... არ იქნება ხეტიალმა დაღალოს მეუდაბნე ქარავანთა...

დრომ მარმარილოდ უქცია ტილო და დაივიწყეს დიდი ხანია. თქვენთვის უბრალო ლოთია ილო, არადა ვაკის ფიროსმანია....

გურიაში სოფელ შემოქმედში გზაზე მამაო დგას, ჩამოივლის ტაქსი და გააჩებს. –შვილო, სულ 5 ლარი მაქ და გეხვეწები...

ფიქრის ძნა ვკონე - განცდა დავზვინე, ვნება დავაძინე, სიტყვა დავამძივე......

ქვიშის საათი ჩამოცლის წამებს... მე უშენობა უკვე მაწამებს, თუ გადაგულდა გული უშენოდ - მას დრო მკურნალიც ვეღარ...

ძილის წინა ხუთი წუთი ფიქრი მიყვარს ძლიერ, ჩავლილი დღის ამოსუნთქვა_ შენით რომ გავლიე......

ავტობიოგრაფიული ლექსი :) ვმადლობ ცამეტი ივლისის ლურჯ ცას, მზის ქვეშ ცხოვრების ნება რომ მომცა. დედას, მამას...

გათენებამდე ცოტა დრო დარჩა - ღამეს შენს თმაში სიზმრები ჩარჩა… მე შენთვის მინდა ეს ყველა განცდა… ლექსებს თუ...

ვიცი შენთვის ჩემს რომანტიზმს გაუხუნდა ფერები, აღარც სუნთქვის სურნელი გცემს და არც შორით მეფერები......