მეგობარი და მტერი მტერი? – დგას და ჩვენს ძვირს ამბობს, თუმც თვით არ სჯერა, რასაც ჩვენზე ბოდავს. მეგობარი? –...

პოეტს მეუღლე გარდაეცვალა პოეტს მეუღლე გარდაეცვალა, ვინც ჰონორარზე მეტად უყვარდა. სულში ნაღველი აუმდუღარდა,...

ღვინითა და აღმაფრენით, ღვინითა და აღმაფრენით, ორივესგან დავკარგე თავი: მე მივქროდი თოვლში, გესმის, მივქროდი...

შენს თავს წავართმევ shens tavs wavartmev შენს თავს წავართმევ ძალით ყველა მიწას და ზეცას, რადგანაც ტყეა ჩემი...

ვისაც ხელში ვისაც ხელში ნახევარი პური აქვს და თავისთვის დასაჯდომი ყურე აქვს, არც მონა ჰყავს და არც სხვას...

გოგონას სიკვდილზდე ჩემმა ჭკვიანმა, შორსმჭვრეტელმა, პაწია ცირამ ნახა სიცოცხლე ამაოა, არა ღირს ჩირად....

სიგიჟის ჭა ჩვენს ეზოში, როგორც ოდესის ბევრ ეზოში, იდგა ჭა, ანუ უფრო სწორად, მისი სრული იმიტაცია: მიწისქვეშ...

ნუთუ ეს მე ვარ ნუთუ ეს მე ვარ, საკუთარ ოთახში ვინც დადის ამ ღამით, თუ მათხოვარი, ჩემს ბაღში რომ მიძვრება...

შემოდგომის საღამო ჯერ კიდევ სამხრით მიცურავდნენ ღრუბლები, მაგრამ შემოდგომის საღამოთა სიცივეები მოასწავებდნენ...

პროსპექტზე ვუყურებთ მე და ჩემი გოგონა ჩრდილებს ქვიშაზე: საღებავების პატარა ჩრდილებს ვარდისფერს, ცისფერს....