''მე მეჩვენება რომ ცხოვრება დიდი ზღვა არის და ამ ზღვაში ჩემი ფიქრი ერთი წვეთია შეყვარებული...

ბუნებაში გავიარე წვიმის წვეთებს ვეამე, გავიხსენე ბავშვობა ქუჩაში რომ ვიარე, სიამაყით წავიმღერე “ურაიდა...

სიკვდილი?ხშირად მინდება სიცოცხლე?არ ვიცი ხანდახან სულ ცოტა ალერსი მჭირდება. რომ არ შევიშალო თანდათან...

ასე უყვართ ვარდებს და როცა ვარდს შეუყვარდა მისი თვალის ბრწყინვალება თავდახრილი ეს ცხოვრება მხოლოდ იმ ერთს...

ტაძრის კედელთან მდგარი დილიდან სამრეკლოს ზარებს დაველოდები. საქართველოში რა ადვილია, გადაგაბრალონ სხვისი...

როცა სიცოცხლე მიხაროდა გული სითბოსაგან დამიცალე, როცა სიგიჟემდე შემიყვარდი შენთან სიახლოვე ამიკრძალე, ოცნება...

ამქვეყნად არის ბევრი რამ წმინდა თუკი მიხვდება კაცი, თუ ვინმე შეძლებს გაიგოს სრულად ქალის ცრემლების ფასი......

უკვე დაგემშვიდობე და გითხარი წადი. გულში სიცარიელეა… და მე ავად გავხდი. შენ კი არ მეხმიანები, უცაბედათ...

გუშინ ეს გული ფეთქავდა ლაღად. მას სიყვარულის სჯეროდა, სწამდა. მისი მიზნები სიხვისას არ ჰგავდა, უნდოდა მშვიდი...

თუ სიყვარულის სადღეგრძელოს ყანწით ვერ დალევ და სანუგეშოთ ვერ ჩააქსოვ ოხვრას ნაღვლიანს თუ სიყვარულში,...