გაზაფხული მომენატრა, სილამაზე უხვი ფერის. ტყემლის კვირტის აფეთქებას, ისევ ველი გულის ძგერით....

ეს არის ისტორია ქალზე რომელსაც შეუყვარდა მაგრამ არ გაუმართლა ანა–მარი წამოდგა კედელთან მივიდა იქ სურათი ეკიდა...

..''მე ვზივარ შენს წინ, ჩემი სულის ვხსნი ყველა მღვიმეს და ვალაგებ შენს წინ სიყვარულს''......

" ხელთ ნაპყრობ თასის სიდიდის მიხედვით, იმ მნიშვნელოვან სიტყვის მარცვალს ვერ იტყვი რომელსაც პატარა შენი...

ამ ქვეყნად ყველა აღმართზე უფლის იმედით ვიარე, ხან ზვავმა გადამიარა, ხან ზვავზე გადავიარე, შენი ხმა...

მზე-ღმერთის მესაიდუმლე, მთა-მზისა, ყანა-მზისაო, ცამ, ვარო სიყვარულისა და სიყვარული ცისაობს. მწვანე...

_უი შეგჭამა ნადირმა, ქვე რავა მიიზლაზნება ეს შეჩვენებული! გგასწი, გასწი, თორემ მგლებს მივცემ შენს თავს!...

" ... მაგრამ ისე სტკიოდა გული ეკლის გვირგვინი რომ დაადგეს არც გაუგია... " ვაჟა ხორნაული...

მეშინია უშენობის... როგორ ვიყო უშენოდ?!. მოზღვავდება გულში სევდა, ტკივილს რითი ვუშველო?...

ყველა მთის ყვავილს ვეფერე, შენც გეფერები, ენძელავ, თოვლის ლამაზო ღილ–კილოვ, შენი დათმობა მეძნელა....