ნეტავ ცის იქით რა არის?! ნისლებში, რომ გახვეულა... ალბათ ულევი გზა არის, ფიქრებში დროდ ჩახვეულა... aleqsi...

სადღაც სიშორეს, მე მომიშორეს! ლექსებშიც დამრჩა მხოლოდ სიტყვები... მძიმედ მივათრევ სტროფებში მორებს,...

ველი მის განცდებს,ვეღარ ვისვენებ, დღენი მიდიან,ფეხაკრებით წავიდა წამიც... მე ეს მოლოდინი სევდას მისველებს,...

ლექსით შეგმოსავ, მოგახვევ სტროფებს, მე ამ სტროფებში დავიდე ბინა... მერე დაგიწერ საოცარ ნოტებს აღარ იქნება...

გაწყდა მუზაც, გემის ღუზაც, წლებიც მოვა, როგორც თოვა.. თოვლის ფიფქიც სადღაც ქრება და დუმილში იბადება......

შემომანათა თვალები.. ვარსკვლავნიც მოსწყდნენ ცასედა, ამენთო ფიქრის ალებიც... ღიმილი მომეც ქალაუ aleqsi...

მოვალ!როდესაც ჩაგეძინება, ამ გულს სიმშვიდე დაეფინება... მოვალ მაშინაც,როცა ვერ მოვალ და შენს სიზმრებში ზანტად...

მე მინდა ვწერო ლექსები მუდამ, თუნდაც მუზებმა ზურგი მაქციონ.... არ მინდა რითმა და თოვლის გუნდა, მინდა ლექსები...

მინდა მოგიძღვნა ლექსების კონა, ჩემი ლექსები ფიქრების წონა... ლექსები ჩემი,წაკითხვა შენი... ლოდინი ჩემი და...

შენი თვალების ხილვა მწყურია, თმის სურნელებით მათრობდე მინდა... ჩემში უშენოდ ფიქრიც ნულია, მინდა მიქსოვდე...