ზემოთ აიხდე და მთვარეს შეხედე...ის გეტყვის თუ რა მაფიქრებს შენზე..რომ სიყვარულით გული ამტკივდა და სულიც...

მოგცე საშლელი? ამოშალე ამოსაშლელი და შალე მანამ სანამ არ დარწმუნდები რომ ამომშალე...

დუმილს როგორ ჰგავს ჩემი კივილი...

შენ მოდიოდი თოვლიან გზაზე და ნაკვალევში ტოვებდი სითბოს...

მახსოვს მართლაც მეშინოდა სევდის..სიკვდილს გავდა შენი წასვლა მახსოვს...

რაც უფრო ვიცნობ ხალხს მით უფრო ვაფასებ ჩემს ძაღლს...

სიტყვების გარეშეც სიყვარული სიყვარულად რჩება .....

სულის სიღრმემდე მძრავს, არა სიკვდილი, არა სიცოცხლე, არამედ რაღაც სხვა .....

შენ, ძაან შეშლილს და მე - პარანოიას,ყველა ბანალური პროცესი გვაგიჟებს...

თქვენ დამალობანა ეთამაშეთ საკუთარ თავებს ! მე ვიხმაურებ ჩემს ყველაზე ცარიელ ოთახში...