შენ მოდიოდი თოვლიან გზაზე და ნაკვალევში ტოვებდი სითბოს....

უადამიანო ვარ ადამიანი, მიამბეთ რაიმე სიჩუმის შესახებ, თორემ სიყვარულმა სულ გადამიარა ... რომელშიც შევსახლდი...

ამ წვიმას რომ გავცდე რამდენ ხანს ვიტირო.....სადამდე ვიარო რომ ახლოს მოვიდე...

"სტუმარი ღვთისაა", მასპინძლობა კი ჩვენი....

სპეტაკია სული? სპეტაკია ადამიანიც....

სიკვდილის შიში არ უნდა გქონდეს, იგი ასეთებს უფრო ადვილად იმორჩილებს....

საკუთარ შეცდომაზე დაფიქრება პირველი ნაბიჯია მისი გამოსწორებისათვის....

საკუთარი თავის სიყვარულს სიკვდილამდე ვერ გაეყრები....

სხვების სიყვარული, თუ იგი გულწრფელია, შენც საყვარელ ადამიანად გაქცევს....

ვისაც უჭირს - ვერ ვამჩნევთ, ვისაც არ უჭირს - გვშურს....