„ვისაც არ შეუძლია, იყოს მოსიყვარულე, ვერასდროს გახდება მკაცრი.“ დანარჩენი იხილეთ სრულიადში...

მე ახლა მხოლოდ ამ თოვლით ვცხოვრობ, მათოვს და მათოვს თეთრი ვარდები და როგორც შენი დუმილი – თოვლიც სავსეა...

მე სისხლს მიჩქარებს და თავბრუს მახვევს ეს დიდებული ჯვარი და მხცეთა. თითქოს პირველად ვიგებ შენს სახელს. ან...

რა უნდა მოხდეს, რა უნდა იყოს, რომ დღევანდელი კაცის თვალები გაოცდეს მართლა და არა თითქოს, ვინმეს ბრძანებით ან...

ფურცელზე უცებ შრება მელანი ფურცელი იწვის და ბოდვას იწყებს, რათა ჩემსავით გრძნობდნენ ყველანი წარმავალ დღეთა...

მე ვკითხულობდი. მომწყინდა ფიქრი და ვკითხულობდი. ხმამაღლა წვიმდა. სარკმელში ქარი არხევდა ხეებს დამძიმებულებს...

ეს წვიმა ასე ჩემს გამო შფოთავს, ეს ქარიც ხეებს ჩემს გამო არხევს, რომ შემაჩვიონ საძულველ ოთახს, შენს გაოცებულ...

მე შენ ყოველთვის იმედად მყავდი, იმ დღიდან, როცა ვიგრძენი თავი, იმ დღიდან, როცა პურის და ნავთის გაჩნდა რიგები,...

ჯერ ისევ მოჩანს გაოცებულ ფანჯრების მწკრივი მაგრამ წყვდიადი, გრანიტივით მძიმე და მკვრივი, კვლავ უბრუნდება ძველ...

ბნელოდა. თუმცა უჩინარს ცაზე უკვე ჩნდებოდა რძისფერი ბზარი, ხოლო იმ ბზარში, როგორც ხაფანგში, ღრუბლები დონდლო...