მენატრება შენი სახე, ამ დილითაც სიზმრად გნახე. ისევ მათბობს შენი ფერი, არ მამშვიდებს არაფერი. აღარ მშველის...

შენი სევდიანი თვალები მიყვარს. შენი მიბნედილი გაღიმება. შენი გულიანი სიცილი მიყვარს, თვალებში სიცილის...

უსიტყვოდ, მინდა გითრა მიყვარხარ, ხელშეუხებლად მინდა გეფერო. მინდა ვისწავლო ბულბულის ენა, რომ დღე და ღამე...

მეგონა ჩემი იყავი... მე მხოლოდ ამ ფიქრით ვთბებოდი მეგონა ჩემთვის სუნთქავდი მე ხომ ამ სუნთქვით ვტკბებოდი...

ეკლის ადგილზე ამოსვლა ეკლისა არის წესია მოხუცი მომკის იმასვე, რაც სიყრმით დაუთესია...

ათასად კაცი დაფასდა, ათიათასად ზრდილობა. თუ კაცი თვითონ არ არის, რას არგებს გვარიშვილობა...

ვერ გამოვძებნე შენთვის ადგილი ამ კარჩამოხსნილ, ცარიელ გულში, დაგკარგე კიდეც ასე ადვილად, ასეთი ტანჯვით...

ჟან-ჟაკ რუსო (ფრანგ. Jean-Jacques Rousseau) (დ. 28 ივნისი, 1712, ჟენევა — გ. 2 ივლისი, 1778, პარიზი) — იყო...

შენ ამერიდე დაფერებული წინანდებურად ვარდის ფერითა, ნუთუ მართლა ვარ დაბერებული შენ ვეღარ მიცან და ამერიდე....

მაშინ, როდესაც აღარ ვიქნები, მზით აივსება ბეღურის სული. დღე დასაწყისი იქნება ღამის. ღამე იქნება დღის...