ჩემმა ახალგაზრდობამ, დღემან პირმოცინარემ, განვლო, ვით გაზაფხულის შფოთიანმა მდინარემ. მაგრამ ხანგადასული გული...

ზოგს ოქრომკედით მონაქსოვარი, სურათი რამე, კარგზე მგლოვარი, ზოგს ვარდი - წიგნში ჩანატოვარი, - ყველას რაიმე...

ჩემი გულია დღეს ეს შავი ზღვა, თავმიდებული აჭარის კალთებს. რაც დატეხილა ჩემს თავზე რისხვა, თქვენს მშვიდობიანს...

ჩემო მენავე, შენი ფიქრი და შენი ზრუნვა გაუზიარე შენს მეგობარს: მშფოთვარე ზღვასა....

ცეცხლივით ჩვენი ტრიალებს ხანა, ჩვენი მნათობიც ცეცხლისფერია; მან ბევრი რული და მშვიდი ნანა ქარიშხლის ხმებით...

გულში იმავე გრძნობით ბრუნდება და მოლოდინი დარეკავს ჩუმი, რომ არაერთხელ აგუგუნდება დედამიწაზე კიდევ სამუმი....

აჰა, ჩემს ირგვლივ ყველაფერმა იცვალა ფერი. ვარდ-ყვავილებით მოიქარგა წყაროს ნაპირი. მზისა სხივებით აფერადდა...

რას, რას იპოვი აქ, საზღვარგარეთ, რომ ის ჩასთვალო მზედ ანდა მთვარედ? არ ღირს მსოფლიოს მთელი სიმდიდრე ერთ...

ჩუმი შრიალით ხის ფოთლები მეგებებიან, უსიზმრო ძილში ღრმად გართულან ალვის ხეები, მტრედისფერ ცაზე მიბნედილნი...

ჩაკეტა კარი!.. სიცივე იგი ვერ შემოანგრევს რკინეულ რაზას, როცა გათავდა დიდი მიტინგი, ის დაუბრუნდა ვარდებს და...