მე ახლა ვხედავ რომ პოეტი განმარტოებით, ქუჩის კუთხეში დგას ვარდით და ატმის რტოებით. სატრფოს ლოდინშ ხან...

ახლა აპრილის მშვიდი ღამეა, ცამ ჩამოუშვა სიბნელის ფარდა... წუთი საათზე გადის წამებად, დრო ძველებურად უცვლელი...

შენს სულში რა მინდა, თუ ვერ გავათენე, მასში სიმარტოვის ბნელი ირონია? ახლა გატირებდი, დედას გეფიცები, თუმცა ეგ...

ვიდრე წახვიდოდე, ერთი ამოსუნთქვაც, უნდა მოვიპარო შენი ტუჩებიდან. წვიმამ მონატრება ციდან ჩამოფურცლა, ჩვენით...

დამელოდე, მე უთუოდ მოვალ შენთან, გაკოცებ და ჩემსკენ ნაზად მიგიზიდავ, არ იფიქრო, რომ სიშორით დრო გაჩერდა,...

ნისლად დავუყვები ხეობას მთვარიანს, მაგ ლამაზ თვალებზე, წვეთებად დავრჩები. კოცნას დაგიტოვებ, ბაგეზე ცვარიანს,...

თურმე ტყუილად დავაპე შეშა, თურმე ტყუილად დავანთე ცეცხლი - აუხდენელი ოცნება შემრჩა, როგორც ძველ ბუდეს -...

ჯერ კიდევ დროა, ჯერ კიდევ მოთოვს... ჯერ ისევ ასდის მიწას ალმური... ვზივარ და, ხელში ვაწვალებ ფოთოლს... shens...

ძველ ნაცნობ ქუჩაზე უცნობი გოგონა ყოველთვის დახურულ სარკმლიდან გიყურებს, და თუ უცაბედად მისკენ გაიხედავ, სახეს...

რას მეტყვის ის ერთი სანთელი? ის ერთი ციმციმი დარდის... მე მაშინ ღვინით არ დავთვერი, მე მაშინ დავთვერი დარდით....