მთაში სალამურს აკვნესებს, ლოყაწითელა წაწალი, ტყეში გახიზნულ მარეკებს, დააწყებინა კანკალი....

მ ხრები ჩაენგრათ მაცივრებს, ა ხალ წელს რას არ ინატრებ, ი ნდაურს კოცნის საცივე მ ე კი, შენს კოცნას ვინატრებ....

მე ახლა გულით დამაქვს ეჭვები, კვირტაფეთქებულ სიყვარულს ვაქრობ, ისევ მარტოსულ ბალიშს ვეჩვევი, და შენი მზერაც...

ბიჭავ,შორიდან რას მიცქერ, თვალებს აკვესებ ელვარეს, გაუხედნავი ცხენივით, როდემდე უნდა ღელავდე....

შენ ისევ ისეთი, ვნებისგან გახელდი.. მე ისევ ასეთი, შენს მკლავებს დავნებდი.....

შემოგეყვარე და ახლა ფიქრობ, ათიო უნდა ღამე რამდენი, მე ჩავიწურე მარანში ღვინოდ, შენ აძმარებულ მაჭრით...

ნ ეტავ, ის ნატვრა მანატრა, ა უხდენელს,რომ ინატრებ, ნ ეტავ ბორკილი ამყარა, ა ხდეს,რაც გულით ვინატრე....

სად მიგვაქროლებს ეს ბედის ქარი საით მივყავართ დამსხვრეულ ბილიკს მიმოვიარე რაც არ არი, არი ნეტა სად არის...

უფალო მომიტევე ცოდვანი ჩემი გთხოვ, შეიბრალო დღეს მონა შენი გული დარდით მაქვს აღსავსე, სევდით სული დამიმძიმდა...

ო, რა ცუდი დარია, წვიმის ისმის ზარია, ცუგრუმელა მაია დაგვიღონდა ძალიან leqsebi chiamaiaze sabavshvo leqsebi...