მოველ უფალო, შენს კარებთან ჩამოძენძილი, როს გამიჭირდა.. შენთან მოსვლა ყოფილა ძნელი, შენი სასახლის კედლებიდან...

ახლა, როცა შენგან წასვლა გადავწყვიტე, შენ არ დამთმო, არ გაგიწყრეს ღმერთი, მოღალატეს, ვერაფრით ვერ აგაგლიჯე,...

შემიყვარდა ერთი კაცი, შემიყვარდა, რაღა ვქნა, თავს მოვიკლავ, მისი თავი სხვა ქალმა თუ წამართვა....

გზას გავყურებ ოღრო-ჩოღროს, ტანში მზარავს, ნუთუ, ისევ ძველ ოცნებებს ვნებდები, გარეთ წვიმა წკაპაწკუპით რკალებს...

ახლა რასაც ვწერ, ყველა სიტყვა დიდზე დიდია, თუმც მწერლობა და პოეტობა ფეხზე მკიდია....

ის აღარ მოვა.. მე ისევ ველი, გადავივიწყებ, რაც მან დამმართა, შორს იყოს ჩემგან, ოღონდ ნუ მესვრის მომაკვდინებელ...

ცინიზმის მორევში ჩიახრჩო გრძნობა, გული სევრდისგან მთლიანად გაჩერდა, ისევ ისე მტკივა, მტკივა უშენობა და ეს...

ნუთუ, მრავალჯერ წასული კაცი ბუმერანგივით უკან ბრუნდება, თუ მონატრებამ აანთო წამით, რაღა აზრი აქვს, მის...

დაიწყო!.. და შენც იწყებ ვოიაჟს, ღამით ღვინისფერ წინდებს გაიხდი, შენ გადაიღვრი მკერდზე კონიაკს და მძვინვარების...

მაშინ, როცა ამ ლექსს ვწერდი, მე, საბრალო, მონა შენი, ლექსი სისხლით შეიღება ჩემ გულიდან მონადენით....