ააჟღერეს ისევ ძველი მელოდია დარაბები ათას ფერში მოხატეს, ჩამოკეტეს და უსმენენ ვნებით სოლოს და სიცოცხლეს...

მე მზადა ვარ ისევ შენზე ვიმღერო ვიშუშებდე შენგან დაჭრილ იარებს, გეტრფობოდე გიკოცნიდე დალალებს ასე ტრფობით...

ამ მთის გადაღმა მდინარე მოსჩანს წყალი სიცოცხლე სიხარულისო, ამ ქუჩის ბოლოს ეკალ–ბარდია ხან ისე მოგვძღვრავს...

დამთავრდება ეს ზაფხულიც მალე გადაპენტავს ფიქრებსა და შფოთვას, გადაივლის კიდე ერთი ღამე აღსრულდება ისევ...

მე ჩამოვივლი დღეს შენს ქუჩაზე ეს გული რას გრძნობს? იქნებ ამიხსნა, გზიდან დაღლილი ქალაქი მიხმობს შორი გზა...

მინდა ვიყოთ სულ ყოველთვის ბავშვი მუდამ ვკრეფდეთ კალათებით იებს, ჩვენ ვილტვოტედ სილამაზით, ეშხით და...

მოვალ ყურში ჩაგჩურჩულებ ნებით და ჩაგიღვრი ლამაზ გულში სითბოს, გეტყვი ასჯერ მიყვარხარო გეტრფი გადაგიშლი ამ...

ფალიაშვილზე ჩემს სახლთან ახლოს სდუმან ჭადრები იქ შორიახლოს, ჩამწკრივებულან თოკზე მერცხლები მათი ჭიკ–ჭიკი...

ტყეში სულდგმულნი ცეკვავდნენ ტანგოს, ნაზ ყვავილებსაც დაეწყოთ ჟღერა, ქარიშხალი და ქარის ქილიყი აროკდნენ...

მზეს უკრთის ღრუბლები და მიჰქრის ბინდებად, ეს გულიც ყოველთვის სიყვარულს მპირდება......