მთის ორღობეში მორაკრაკებს ნაზი მდინარე, უხმოდ, უტიფრად, თითქოს არაფერი ჩაუდენია, მოაქვს შემოდგომისგან!...

სად დაიკარგე ან სად წახვედი უსიყვარულოდ! მე რას მიპირებ, მივჩერებივარ გარდასულ დღეთა ლამაზ სტრიქონებს შენს...

მე დავუყვები ღამით ბილიკებს შენზე ფიქრებში, ღამე ნათევი, წავიღე გრძნობა სიყვარულისა! და თან იმედი, ხვალის...

მე შლეგიანი მოვჯირითობ მოლიპულ გზაზე, აღარც ძალა მაქვს, გაბრუებული ნაზი სურნელით, სარჩევათ დამრჩა შემოდგომის...

მოვა დადგება, ის მონატრება, როცა ამქვეყნად აღარ ვიქნები გადმომაფარებს უფალი კალთას! და გარიყული მარტო ვიქნები....

მე სიყვარულის წლები გავლიე კარზე სიბერემ მომიკაკუნა, შენ გელოდები არსად არ ჩანხარ! და მონატრებამ სული გალია....

ჩვენ ხომ დავშორდით დღის გასაყართან, თვალცრემლიანი დაგემშვიდობე, მე არ მიყვარხარ! არც შენთან მინდა, გთხოვ...

შენში გაფრინდა ყველა სიკეთე და მოგონებად დამრჩა წარსული, შენ ვერასოდეს დამიბრუნდები და შენთან იყოს შენი...

რა ბედნიერი ვიყავით მაშინ აღგზნებული, ვნებით, წადილით, ხელში გეჭირა ის თაიგული მე რომ მოგართვი მთელი ვნებებით....

მომწყურდი ახლა ისე მომწყურდი ვითარცა ტყეში მყოფი ირემი, გეძებ ყოველთვის ვერსად გპოულობ სად დამეკარგე, ან სად...