მიყვარს სოფლად შემოსული გაზაფხული ვარდიანი.. მიწის ორთქლი ცად ასული, ღამე ოდნავ დარდიანი, მთვარე ჯიხვის...

მე ჩავუჯექი სისხამ დილისკენ ამ ჩემს სტრიქონებს ქარმა დაბერა. ისევ თენდება დღე არაფრის მთქმელი აზრი დაკარგა...

/size]–თბილისს – მე ლექს გიამბობ მზეში განაბანს, თუმცა არა ვარ ლექსით მზის ტოლი.. სადაც ვარ, შენი ანაბანა...

ზამთრის სიცივემ გადაპენტა ყველა გრძნობები თოვლმა წაიღო გადაიქცა წვიმის წვეთებად, ამ გულთან დარჩა შენზე ფიქრი...

მენატრები, ტიალ ფიქრში დავიღალე დაბნელდება, ისევ კარგო მემალები, გარიჟრაჟზზე ცრემლი ტირიფს მოეხვევა შენ...

გუშინ მესიზმრე თეთრ ფერებში იდექ სარკმელთან მივხვდი შეგატყვე რაღაცაზე გული გტკიოდა, შენ ბუზღუნებდი ვერ...

ჩემი სიყვარული, შენმა მონატრებამ გადამატანინა შენი მონატრება, ფიქრით და დარდით აღვითქვი, ფიქრში და დარდში,...

თუ გაგიტაცა, როგორც ფოთოლი აცრემლებული და ფერმიხდილი, მაშინ სამოთხის განცდას მოგონილს დაფარავს მწარე ფიქრი...

დღე იყო ბევრი, მართლაც სავარდო.. და უფრო მეტი, შავი უკუნი,...

მაშ შემობრძანდი, წელო ახალო მე გულიდან მაქვს ერთი წადილი, მხოლოდ ერთსა გთხოვ რომ ამისრულო რომ კარგად მყავდეს...