მოვალ!როდესაც ჩაგეძინება, ამ გულს სიმშვიდე დაეფინება... მოვალ მაშინაც,როცა ვერ მოვალ და შენს სიზმრებში ზანტად...

მე მინდა ვწერო ლექსები მუდამ, თუნდაც მუზებმა ზურგი მაქციონ.... არ მინდა რითმა და თოვლის გუნდა, მინდა ლექსები...

მინდა მოგიძღვნა ლექსების კონა, ჩემი ლექსები ფიქრების წონა... ლექსები ჩემი,წაკითხვა შენი... ლოდინი ჩემი და...

შენი თვალების ხილვა მწყურია, თმის სურნელებით მათრობდე მინდა... ჩემში უშენოდ ფიქრიც ნულია, მინდა მიქსოვდე...

ნიავი შენზე მესაუბრება, ცდილობს გამანდოს შენი ფიქრები, შენი ღიმილიც კვლავ დაბრუნდება, მე ისევ ისე მშვიდათ...

მთებს დაეფინა ნისლები, შემოვრჩი კლდეებს გაუვალს.. კვლავ მომეძალა ფიქრები, ამ ფიქრებს ვერსად წაუვალ......

ეფინებოდა ფოთლები ქუჩებს! მეც ამ ქუჩებში დავიდე ბინა... ისევ ვნატრობდი შენს ლამაზ ტუჩებს, და მოდიოდა...

ვიცი არასდროს არ მომიკითხავ! და არც არასდროს არ მაპატიებ, მე გითვლი მუდამ გულში მოკითხვას, მე უშენობით მუდამ...

ქარი რომ ვიყო გამოვაჩენდი ტორნადოს უშნო ეშვებს, ამოვძირკვავდი მიწიდან ეშმაკის გამხმარ ფესვებს!.. qari rom...

რას ერჩოდი შენს სიცოცხლეს? ძლით რად მოიკალ თავი! ღმერთმა გშვა და ღმერთს მოეკალ, გინდ მშვიდი და გინდა ავი.....