წამი მოვა ჩავფიქრდებით... ცხოვრებაზე დავფიქრდებით... სულში ვიგრძნობთ სინანულს და ცხარე ცრემლით ავტირდებით.....

ჩემი სამშობლოს ზეცა მაკლია, მაკლია ზღვა და სურნელი მიწის... უცხო ქვეყანა სხვა სიზმარია, მეც ამ სიზმარში...

არ ვიცი რატომ დავწერე ლექსი შენთვის მოძღვნილი სიტყვის კონებად, ეს სიტყვებია უკვდავი ფესვი ჩემში მოსული ფიქრის...

ის ჩემში გაჩნდა როგორც დუმილი... მე დავიგულე დათ და მეგობრად, წმინდაა ჩემში მისი წყურვილი, როგორც...

ნეტავ ცის იქით რა არის?! ნისლებში, რომ გახვეულა... ალბათ ულევი გზა არის, ფიქრებში დროდ ჩახვეულა... aleqsi...

სადღაც სიშორეს, მე მომიშორეს! ლექსებშიც დამრჩა მხოლოდ სიტყვები... მძიმედ მივათრევ სტროფებში მორებს,...

ველი მის განცდებს,ვეღარ ვისვენებ, დღენი მიდიან,ფეხაკრებით წავიდა წამიც... მე ეს მოლოდინი სევდას მისველებს,...

ლექსით შეგმოსავ, მოგახვევ სტროფებს, მე ამ სტროფებში დავიდე ბინა... მერე დაგიწერ საოცარ ნოტებს აღარ იქნება...

გაწყდა მუზაც, გემის ღუზაც, წლებიც მოვა, როგორც თოვა.. თოვლის ფიფქიც სადღაც ქრება და დუმილში იბადება......

შემომანათა თვალები.. ვარსკვლავნიც მოსწყდნენ ცასედა, ამენთო ფიქრის ალებიც... ღიმილი მომეც ქალაუ aleqsi...