ხშირად ამბობენ, რომ სიყვარული ნეტარებაა, აფსურდიაო - ისიც ხშირად გამიგონია, ქვეყნად მრავალი ჯადოსნური...

არც პოეტობას ვიბრალებ და არც ვედრები ნიკოს, წაიღეთ თქვენი დიდება! წაიღეთ თქვენი იყოს! უბრალო გლეხის შვილი...

წმინდა ელია გადაჰყურებს შირაქის ველებს მას თვალს უსწორებს თავმომწონე კავკასიონი ბრწყინვალე მზეც კი...

რისთვის გვიმალავ ჭეშმარიტ სახეს, გარდაცვლილ სულთა უცხო ღვთაებავ, ო, რა მკაცრია შენი ნიღაბი, ამ ნიღაბს იქით რა...

ერთი წვიმის წვეთი, წკაპა-წკუპით ნატრობს, იქნებ ნახოს ღმერთი და სულ ეძებს პატრონს... ჯერ ეძება ცაში, მოიარა...

წამო, მთაში წამიყვანე! მომიხატე გზები. ფშავ მანახე! ხევსურეთის დანისლული მთები... მთას მანახე ჭაუხები,...

თოვლი მოვა, თეთრ სურვილად, სიყვარული დამათოვს... თავს მახსენებ სულ ტყუილად, არაფერი არ მახსოვს... მოვა თოვლი...

განა მიჭირს დავიწყება იმის, ვინც აღმოჩნდა, არაფრად არ მთვლიდა... არა! - მტკივა მიტოვება ფიქრის, სულში...

სიცოცხლე მინდა ისეთი, არწივს რომ ემგვანებოდეს... საათი გვქონდეს ისეთი, წამს წამი არ აკლდებოდეს... სამშობლო...

მე მოუსვლელი ზაფხული მტკივა! გათეთრებული თმები მატირებს... გაყვითლებული თვალების მიღმა, ვხედავ უძირო სევდის...