ც რ ე მ ლ ე ბ ი...

ხელი გაგიშვი და მერე დაგივიწყე, არასდროს არ ღირდი მცირე ყურადღებად, მკერდს მიწებებული სევდა ავიგლიჯე, ქუჩებს...

ნუთუ დაეშვა სცენაზე ფარდა?! განდიდებისთვის როგორ ვეწამო?! რომ გაიზარდო უფრო მაღალი, როგორ მიიწევ ცისკენ...

მზეს ვერ წავართმევთ მზეობას. მთვარეს ვერ მოვფენთ ჩეროსა. ციდან ნაგზავნი ნისლები, ვინ უნდა შეაჩეროსა?!...

როგორ ეხმარებიან დათუნას მეგობრები პირველი შეხვედრა დათუნამ და მახარემ ერთმანეთი თოჯინების თეატრში გაიცნეს....

მე მაინც ვფიქრობ, რომ ყველა ადამიანში ცხოვრობს მზე, რომელსაც ამოსვლის ეშინია ჩვენი აგრესიული და გაცოფებული...

მთაში სალამურს აკვნესებს, ლოყაწითელა წაწალი, ტყეში გახიზნულ მარეკებს, დააწყებინა კანკალი....

ციოდა, ო როგორ ციოდა, გარეთ საშინელი სიმარტოვის ქარი დაქროდა, გარბოდა, გოგო გარბოდა, მისი კვალს კი ბუნება...

მ ხრები ჩაენგრათ მაცივრებს, ა ხალ წელს რას არ ინატრებ, ი ნდაურს კოცნის საცივე მ ე კი, შენს კოცნას ვინატრებ....

მე ახლა გულით დამაქვს ეჭვები, კვირტაფეთქებულ სიყვარულს ვაქრობ, ისევ მარტოსულ ბალიშს ვეჩვევი, და შენი მზერაც...