ასე ერთმანეთს ვუყურებდით და ვუყურებდით... არადა არც ერთს გვაკლდა არც ენა და არც გამბედაობა... ასე უსიტყვოდ...

წერა არ ვიცი არც აზრების გადმოცემა... ვერც დიდი განათლებით და აღმაფრთოვანებელი ლექსიკით გავაოცებ ვინმეს......

ყველას გილოცავთ ქეთევან წამებულის ხსენების დღეს... განსაკუთრებით ყველა ქეთევანს......

დასაპოსტი აქვს FaceBookze :D...

დილით გავიღვიძე და მინდოდა წინადღის ბობოქარი საღამო გამეხსენებინა... chanaxatebi ჩანახატები...

ჩვენ ხომ დავშორდით დღის გასაყართან, თვალცრემლიანი დაგემშვიდობე, მე არ მიყვარხარ! არც შენთან მინდა, გთხოვ...

შენში გაფრინდა ყველა სიკეთე და მოგონებად დამრჩა წარსული, შენ ვერასოდეს დამიბრუნდები და შენთან იყოს შენი...

რა ბედნიერი ვიყავით მაშინ აღგზნებული, ვნებით, წადილით, ხელში გეჭირა ის თაიგული მე რომ მოგართვი მთელი ვნებებით....

მომწყურდი ახლა ისე მომწყურდი ვითარცა ტყეში მყოფი ირემი, გეძებ ყოველთვის ვერსად გპოულობ სად დამეკარგე, ან სად...

სიკვდილ–სიცოცხლე მე სიკვდილს გუშინ, თვალში ჩავხედე, და მივდიოდი იმქვეყნად თრთოლვით, გული მტკიოდა, თავბრუ...