რატომ აკლია შენს საფლავს ნორჩი ყვავილი, რატომ დააკლდა შენს სურვილის ფრენის წადილი. მე შენს საფლავთან ვზივარ...

ყვავილის თოვლი ნაწნავებს ართავს, დაგხვდები კართან_ცხელი თვალებით, მისული დიდი სიგიჟის ზღვართან, ფიქრში...

სადა ხარ? რას შვრებ? გიცდი და არ ვრეკავ. ვჯიუტობთ ბავშვები გაზაფხულს წავლეკავთ. giorgi zanguri telefoni...

უსმეთ ვარდების წითელ ღაღადისს, ქალწულთა უარს კოკრების გაშლას, თქვენ კაბა გეცვათ თეთრი, ქაღალდის ჩემი სტრიქონი...

მე შენგან რა მინდა თვითონაც არ ვიცი, ან რატომ ვირევი შენს ტანში ბინძურად. ქორწილის დაღლილი ხმა, როგორც მაისი...

მოვედი და იყო გვიანი, სხვა იყო მაგ სუნის მფლობელი, სულ ერთი ნაბიჯი დამაკლდა, რომ მეთქვა: "სიყვარულს...

შენ ჩემი სუნთქვა ხარ? რა იყო, არ გჯერა? ახლოს ხარ, სულთან ხარ- სხეულის ფანჯრებთან....

დატოვებთ ტიტულს-ვალდებულ ცოლს? დაიწყებთ ღამით ხალების თვლას? მოზილავთ ღრუბელს-უფორმო ცომს? დაუწყებთ მთვარეს...

ახლოვდება რაღაც ცაზე მაშტაბური, მსოფლიოა გარინდული მოლოდინით, მინდვრებია უყვავილოდ დაშრამული, ქალაქები...

ცეკვით, სიმღერით, სიცილ-კისკისით მომილოცია ახალი წელი! givi chicinadze tovlis papis natqvami...