არასოდეს თქვა დავმარცხდიო, თქვი რომ ჯერ არ გამიმარჯვია...

მე არ მეშინია ერთი და იგივე შეცდომების დაშვების, არ მაქვს შიში იმ ტკივილის და გრძნობების თავიდან განცდისა....

ცრემლები ის სიტყვებია,რომლის წარმოთქმაც გულს არ შეუძლია....

აზროვნება სნეულებაა, რომლითაც ძალიან ცოტანი ხდებიან ავად...

მთელი უშენობის მფლობელი ვარ, დიდი დანაკარგის მესაკუთრე....

სანთელი ენთო ლიცლიცა ბინდად..იწვოდა კენტად, დნებოდა ფიქრად..თეთრი ლოდინის ფერი იბრძოდა და სიმარტოვის სურნელი...

რომ არ გადავიქცე ამღვრეული წვიმის წვეთებად, და სანთელივით უმოწყალოდ არ გავიღვარო, გადამაფარე კალთა შენი...

მე ჩუმი დარდებით მივყვები ბილიკებს, სევდა და ტკივილი დამყვება კვალდაკვალ... არ მინდა, დამთავრდა, მე აღარ...

ჩემთან ფანტაზიის ფერის შიმშილია, ჩემთან სიუხვეა დარდის...

სისულელეა გულახდილობა როცა ცხოვრება ასე ყალბია!...