რაც კი მინახავს როდი იყო, თურმე სიმართლე, არვინ არ იცის, ვინ ვარ მართლა, ვინ ვარ ნამდვილად. ყველა გარედან...

ვმარტოობ... კვლავაც რომ აღარ ვზიდო ადამიანის დაკარგვის განცდა.....

ზამთარი და უსასრულო მარტოობა..ისევ ისე უნუგეშოდ თოვს... ტყუილია, ზოგჯერ მხოლოდ გვეჩვენება, რომ ყველაფრის...

ხანდახან რაღაც უნდა დაკარგო, ან რასაც ეძებ, ის ვერ იპოვო. საბოლოოდ რომ მზემ გაანათოს, მანამდე სულში უნდა...

ყოველთვის ვცდილობ, იდუმალი და ამოუცნობი ვიყო და არავინ შეიცნოს ჩემი ტკივილიანი ცხოვრება...

მას გულწრფელი გამოხედვა და თბილი ხელები აქვს. ჩემს გარშემო კი მხოლოდ ცბიერ თვალებს ვხედავ და ცივ ხელებს...

წადი, დამტოვე და გაპატიებ, დღეს მომავალი წარსულში ვცვალე, თვითონაც იცი, რომ პატიება, განაჩენია ყველაზე...

როცა გიხილავ ჩემს ფეხთ დაცემულს, მაშინ ამ სიყვარულს გადაგიქცევ სევდად! განანებ ხუმრობით დაწყებულ სყვარულს!...

შენ ვეღარ შეძლებ ჩემს დავიწყებას და თუკი შეძლებ, მაშინ მთვარეს უნდა გაექცე, უნდა გაექცე თოვლის რიჟრაჟს...

ცხოვრება ხშირად გაჩოქებს მუხლებზე. ეს კი საუკეთესო დროა, რომ ილოცო.....