ხშირად ჩემზე გეცინება და მეც სულელივით განვიცდი, შენგან არაფერი მეწყინება, შენ ხომ სიყვარული არ იცი..მინდა...

შენს გულს სხვისი ნაკვალევი ამჩნევია,მე კი სხვის ნაკვალევზე სიარული არ მჩვევია...

მხოლოდ ადამიანს შეუძლია მოჭრას ხე, გააკეთოს მისგან ქაღალდი და ქაღალდს დააწეროს: ”არ მოჭრათ ხეები”...

იყო და არა იყო რა, ამქვეყნად რა არ ხდებოდა ვიღაცა გრძნობას იძენდა, ვიღაცის გრძლობა ქრებოდა..ვიღაცას ვიღაც...

არაფერია, მე გადავიტან გზები თუ გაიყო, არაფერია, თუ არ ვიცოდი ტკივილი რა იყო, არაფერია თუ კი ცხოვრებამ კარტი...

ისევ შემიძლია ფიქრები წაგართვა..ბავშვურად უბრალოდ გითხრა რომ ჩემია,ნუ ცდილობ შემცვალო ნუ ცდილობ...

რა არის ქალი? იგი ნაზია, სუსტი არსება და ლამაზია, ჭირში მომთმენი, ლხინში მომლხენი და ნახევარი ნეკნის...

მე შენ აგიბნევ ცხოვრების გზა–კვალ, ჩემი თვალები სხვა თვალებს არ გავს...

მწარე წუთები გამოვიარე, არ გამიმართლა არცერთ სცენაზე მარადიული კითხვა მაწუხებს.... ღირს გადავიდე შემდეგ...

იქნებ სიკვდილიც უნატრო ზოგჯერ, რომ გაუღიმო სიცოცხლის ფერებს?! ხანდახან უნდა დაცარიელდე – რომ სიხარულით აივსო...