ზოგი ოცნება იმით არის ლამაზი, რომ უნდა აგვიხდეს,ზოგის სილამაზე კი იმაშია, რომ არასდროს აგვიხდება....

უპრეტენზიო ადამიანი ვარ: მაკმაყოფილებს ყველაფერი საუკეთესო...

იქ არ არის საჭირო სიტყვა, სადაც სხეულში ჩაღვრილი სითბო თვალებიდან ლამობს გადმოსვლას...

მეშინია, რომ ერთხელაც ჩემი ჩასუნთქული ჰაერის ნაწილი არ იქნები, დამტოვებ სულ მარტოს გაურკვევლობაში....

ქალაქში ისევ ციოდა,თოვდა...ხალხი ერთმანეთს ვეღარ ათბობდა...

ოცნება მას სულ თან დასდევდა...სიყვარულის ფიქრები მას არ ასვენებდა....

მე შენ მიყვარდი დასაბამიდან და იმის წინად...როდესაც დაუბერეს პირველმა ქარებმა...და მაშინაც, როდესაც მზე...

როდესაც ქალაქი იძინებს და ღამე სახლის სახურავებზე დაგორავს, მაშინ განსაკუთრებულად მიყვარხარ...მაშინ ვინთები...

მზის ჩასვლისას, მიყვარხარ ცაზე დაღვრილი დაისის ფერებად...ფრთხილად და მორიდებით...ჩამავალი მზის სხივებით...

შენი სიყვარული ჯადოსნურია, რომელსაც მე ვგრძნობ...მაგრამ არ არსებობს სიტყვები, რომ მე იგი ავხსნა)...