იყავ პირველი, როცა უნდა უსმინო და უკანასკნელი, როცა უნდა ილაპარაკო...

პატიოსნება ჩვენი დროის ჭეშმარიტი არისტოკრატიზმია....

სინანული გონიერებაა, რომელიც გვიან მოდის...

უკვე მოსული მწუხარება უფრო ასატანია, ვიდრე მოსალოდნელი...

პატოოსანი და უპაიოსნო ადამიანი შეიძნობა არა მარტო იმით,რას აკეთებს, არამედ იმითან რა სურს მას...

სიხარული სიცოცხლის შეგრძნებაა...

ვინც წინ არ მიდის, ის უკან მიჰყვება. ერთ ადგილზე დგომა არ არსებობს...

ამაყ ადამიანებს სხვათა სიამაყე სძულთ...

ადამიანი ადვილად დაიჯერებს ხოლმე იმას, რაც მისთვის სასურელია....

თუ შესწევს იმის უნარი, რომ გარედან შეაფასოს თავისი თავი, ესე იგი მას ინტელექტი გააჩნია…...