გამოცდილებას შევადარებდი ჩანთას, რომელიც თანდათან ივსება.....

ჩემთვის არ არსებობენ ბრძენი ადამიანები, ჩემთვის ყველა ბრიყვია, ისიც კი ვისაც სარკეში ვხედავ........

შეცდომებს ყველა ვუშვებთ ცოხვრებაში, მაგრამ ცოტა თუ ცდილობს მათ გამოსწორებას......

სამუდამოთ დავდუმდები თუ მხოლოდ ერთხელ დაიხშბს ყურებს მთელი მფოსფლიო, რომ თავისუფლაც შევძლო, დავიყვირო შენი...

მე ვიყავი პატარა, საყავრელი გოგონა, რომელსაც სჯეროდა, რომ ოცნებები ხდება...გავიდა დრო...გგონია გავიზარდე?...

არანაირი მოვალეობა არ გამაჩნდეს - აი, ეს არის უბედურება...

შეცდომა სასარგებლოა ხოლმე, ვიდრე ახალგაზრდები ვართ, ოღონდ სიბერემდე არ უნდა ვათრიოთ ის...

იყო პატიოსანი არ ნიშნავს, იყო რჩეული ათიათასთა შორის...

ეგოიზმის ყველაზე სრულყოფილ ფორმას - დედის სიყვარული ქვია…...

ჩვენ მადლიერი უნდა ვიყოთ მისი, ვინც ნაკლზე მიგვითითებს...