იმედი ხმელი ფოთლებივით ეცლება ლოდინს და შემზარავი მარტოობის ზამთარიც მოდის......

ჩემს დარდს რომ შეეძლოს წვიმად მოსვლა თქეში დაუვლიდა ქუჩებს...

მე აღარ ძალმიძს ტირიფებივით ცრემლები ვღვარო, უღირსებისთვის ამდენი ფიქრი დასანანია....

ვერსად წაუვალ მღვრიე სიმარტოვეს და ვიცი სიჩუმე კლანჭებში მომიქცევს, მე ხომ სიყვარული დროებით მათხოვე ...უკან...

შეხვედრის ბოლოს შენ როგორც წესი მემშვიდობებოდი, მემშვიდობებოდი სიტყვებით - "მიყვარხარ ... დროებით...

დამელოდე, მე უთუოდ მოვალ შენთან და ოდესმე გულში მაგრად ჩაგიხუტებ!...

სიყვარულია რაც ჩვენ გვაცოცხლებს, სიყვარულია რაც ცოცხლად გვმარხავს!...

მე მიყვარს ხე და იცი რატომ? ყველაფერს ისმენს და არაფერს ამბობს....

შენი თვალების გამო გემი შეცდომით მიადგა ნაპირს....

შენთან მინდა ... იცი? მაინც შენთან მინდა ... ვარსკვლავებმა, გამიშალა ღამით კარტი ... სიყვარული აქვე ახლოს...