რატომ იცინი როცა მე ვტირი? რად არ გაწუხებს შენ ჩემი სევდა? სიყვარულს რატომ მეფიცებოდი? თუ არ გიყვარდი...

როგორ მინდა ერთი დღით მოვწყდე ამ სამყაროს და გავფირდე იქ სადაც ყოველთვის მელოდებიან......

დრო უძრავია როგორ მდინარის ნაპირი ... ის გარბის სინამდვილეში ჩვენ ჩავუვლით მას...

იცხოვრე იმ იმედით, რომ დრო გავა და..... რომ დრო ყველარის მკურნალია...

ჭეშმარიტება მხოლოდ ის არის, რაზეც ხმამაღლა არ გაჰკივიან!...

ჩემი ცხოვრება ერთი მშვენიერი კატასტროფაა ... სამყარო კი... უბრალოდ თეატრია საკმაოდ უნიჭო დასით.....

ცხოვრება სცენად არასდროს მედგა, არც წარმოდგენებს არასდროს ვდგამდი, თუ დამაქვს ცრემლიც, ღიმილთან ერთად, იცით...

დღევანდელი დღის ნაკლი არის ის რომ უშენოდ დაღამდა...

შენს ღიმილს ვნატრობდი, მტანჯავდა სიმარტოვე და ბოლოს ნანატრი ღიმილით დამშორდი...

მძულს სიცილი როცა მტკივა, მაგრამ ასე უფრო იოლია ცხოვრება...