ადიდებულმა წყალმა გაგვრიყა, გაღმა-გამოღმა ვდგავართ ცალ-ცალად. თავისუფლებით რომ დავმტკბარიყავ, grigol...

რაღა ვიღონო, ბედო მსახვრალო, ამდენ უბედურს ცრემლსაც ვერ მოვწმენდ. რატომ დამტოვე, ღმერთო მაღალო, grigol...

გარშემო დგება მზიანი სირცე, და ელვარებენ იქ სარკეები, ნელა მიდიან ფიქრები ცისკენ, ნელა მიდიან მარტის დღეები....

ასე მძიმეა შიში სიკვდილის, ასე ერთი და მუდამ იგივე. და ისევ დარდით და ისევ დილით ალლიდი ოტტოს საფლავთან...

დიდ ღმერთს ვედრება ჩემი, ვედრება სხვისი, ვედრება - ცრემლი, terenti graneli vedreba poezia leqsebi...

ახლა შენ უმზერ იმ ვარდის რტოებს, წინ გიდევს ჩემი ლექსთა კრებული. მიგონებ, როგორც უნაზეს პოეტს და ზიხარ...

ქარი ფოთლებთან ისევ თამაშობს და მე ბაღიდან ახლა ვბრუნდები. ალბად ეს გრძნობა მალე დამახრჩობს, terenti graneli...

როგორც გაფრენა მტრედის, შენ მოსვენება გინდა. თოვლი ასეთი თეთრი, terenti graneli tovli poezia...

შენთან მინდა და ნაპრალთან ვდგევარ, საშინელი სიმარტოვე ვიგრძენ. რვა სექტემბრის ქარიანი დღეა, terenti graneli...

ეს დილა ელავს, როგორც ლამპარი, ქარმა ფიქრები ისევ დაშალა. დახავსებული დგას ავლაბარი terenti graneli tbilisi...